Jan 7, 2012

က်မရဲ ့ စက္ဘီးေလး

image from Google

" လက္ေဆာင္ " ဟူေသာ ေ၀ါဟာရမွာ ဘယ္ကဘယ္လို ဆင္းသက္လာမွန္းက်မ မသိပါ ။
သို ့ေပမဲ့ မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္းမ်ားတြင္ လူတစ္ဦးနွင့္တစ္ဦး ခင္မင္ေသာေျကာင့္ ျဖစ္ေစ ၊ ေမတာၱ ျပလိုေသာေျကာင့္ျဖစ္ေစ ၊ ကူညီလိုေသာေျကာင့္ျဖစ္ေစ ၊တစ္ဦးနွင့္တစ္ဦးေစတနာနွင့္ အမွတ္တရ ျဖစ္ေစလိုေသာေျကာင့္ျဖစ္ေစ လက္ေဆာင္ ေပးျကသည္ ဟု က်မနားလည္မိပါသည္ ။
လက္ေဆာင္ေပးေသာသူတြင္လည္း ေပးရေသာေျကာင့္ ေက်နပ္ပီတိ ခံစားရသလို လက္ေဆာင္ရေသာ
လူတြင္လည္း စိတ္ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း ျဖစ္ျကရသည္ ။ထို ့ေျကာင့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကင္းျပီး သန့္ရွင္းေသာလက္ေဆာင္တစ္ခုေျကာင့္ ထိုလက္ေဆာင္ကို လက္ခံရရွိေသာလူတစ္ေယာက္တြင္ အေနွာင္အဖြဲ ့ ကင္းေသာ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းမ်ဳိးကိုပါ တပါတည္း လက္ခံရရွိတတ္ပါသည္ ။

လြန္ခဲ့ေသာ၅နွစ္ေက်ာ္က ထိုကဲ့သို ့ေသာ အေနွာင္အဖြဲ့ကင္းေသာ ေပ်ာ္ရႊင္မွဴမ်ဳိးကို ယူေဆာင္ေပးခဲ့ေသာ
စက္ဘီးေလးတစ္စီးကို က်မမိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ထံမွ က်မလက္ခံရရွိခဲ့ဖူးပါသည္ ။
အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက က်မမွာပိုင္ဆိုင္တာဆိုလို ့ ဖုန္းေလးတစ္လံုးေတာင္ မရွိေသးတဲ့အခ်ိန္ျဖစ္ပါသည္ ။
ကားတစ္စီးပိုင္ဆိုင္ဖို ့ဆိုတာ ေ၀းလို ့ ေစ်းသြား၀ယ္တာေတာင္ ၂ေပေလာက္ရွိတဲ့ နွင္းျကားမွာ ျကိုးစားရုန္းျပီး
သြားေနရတဲ့အခ်ိန္ပါ ။အလုပ္တစ္ဖက္နဲ့ ေက်ာင္းျပန္တက္နိုင္ဖို ့ အသည္းအသန္ ျကိုးစားခဲ့ဘူးတဲ့ အခ်ိန္လဲျဖစ္ပါတယ္ ။အဲလိုမ်ဳိးဆိုး၀ါးတဲ့ ရာသီဥတုျကားမွာ အလုပ္ကို ဘတ္စ္ကားအသြားအျပန္ေစာင့္စီးခဲ့
ရတဲ့အခ်ိန္မ်ုိဳးမွာ က်မအတြက္ သြားေရးလာေရးလြယ္ကူေစဖို ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က မထင္မွတ္ပဲ စက္ဘီးေလးတစ္စီးကို က်မအတြက္ လက္ေဆာင္ေပးခဲ့ပါတယ္ ။ အဲဒိသူငယ္ခ်င္းက အေမရိကန္စစ္စစ္
တစ္ေယာက္ျဖစ္ျပီး စိတ္ေကာင္းရွိလို ့ သူ ့ကိုအလုပ္ထဲမွာ လူခ်စ္လူခင္ေပါပါတယ္ ။
image from Google

သူကတစ္မနက္မွာ အလုပ္ကိုေရာက္ေရာက္ျခင္း သူ၀ယ္လာတဲ့ မိန္းမစီးပန္းေရာင္ျပိဳင္ဘီးေလးကို သူက်မကိုေခၚျပတယ္ ။ ျပီးေတာ့ သူကေျပာတယ္ ။
 " ဒါမင္းအတြက္ငါ၀ယ္လာတာ မင္းေက်ာင္းတက္ဖို ့ စက္ဘီးတစ္စီးလိုေနတယ္လို ့ မင္းသူငယ္ခ်င္းဆီကငါျကားခဲ့တယ္ "" တဲ့
က်မသူ ့ကိုအရမ္းအားနာသြားပါတယ္ ။က်မမွာ အမွန္တကယ္ကိုလိုအပ္ေနတာမွန္ေပမဲ့ က်မကိုယ္တိုင္
မ၀ယ္ပဲ ေပေတေနခဲ့တာပါ ။သက္သက္ ကပ္စီးနည္းတာေပါ့ေလ ။
က်မသူ ့ကိုအားနာလို ့ "" အဲဒိတန္ဖိုးငါျပန္ေပးပါ့မယ္ """ ဆိုေတာ့ """ ရပါတယ္ """"တဲ့""" ေက်ာင္းသြားေက်ာင္းျပန္အတြက္
ကားလဲမရွိေသးေတာ့ ဒီစက္ဘီးက မင္းအတြက္ အသံုး၀င္မွာပါ"""တဲ့ ။က်မသူ ့ကို ပိုျပီးအားနာသြားခဲ့ပါတယ္ ။
ညေန အလုပ္ကျပန္ေတာ့ အဲဒိစက္ဘီးေလးကို သူ ့ကားေနာက္မွာ  ေသခ်ာခ်ည္ျပီးအိမ္တိုင္ရာေ ရာက္လိုက္ပို ့ေပးခဲ့တယ္ ။သူ ့ကို က်မေတာ္ေတာ္ ေက်းဇူးတင္ခဲ့ပါတယ္ ။

အဲဒိကစျပီး ဘယ္သြားသြားျပိဳင္ဘီးေလးနဲ ့ အဆင္ကိုေျပလို ့ ။ေစ်း၀ယ္လဲသူနဲ့ပဲ ၊ စာျကည့္တိုက္သြားေတာ့လဲ စက္ဘီးေလးနဲ ့ ၊ အနီးအနားသြားတာေတာင္ လမ္းမေလ်ာက္ခ်င္ေတာ့ဘူး ။၀ိတ္က်ေအာင္ မနက္မနက္
စက္ဘီးေတြဘာေတြထစီးလို ့ အဆင္ေတာ္ေတာ္ေျပပါတယ္ ။ေပါ့ေပါ့ပါးပါးနဲ့ ဆိုေတာ့ က်မအတြက္ ေတာ္ေတာ္ အသံုး၀င္တယ္ ဆိုရမယ္ ။ ဒီလိုနဲ ့ ေဆာင္းတြင္းေရာက္ရင္ ေသခ်ာေသာ့ခတ္ျပီးသိမ္းလို ့  ေႏြေရာက္ရင္ တခါျပန္ထုတ္စီးလို ့
ဟုတ္ေနတာပါပဲ ။ ျပီးေတာ့ က်မအက်င့္တစ္ခုက လက္ေဆာင္ရတဲ့ပစၥည္းဆို
ရင္ကိုယ္တိုင္ ၀ယ္သံုးတာထက္ပိုျပီး စည္းကမ္းရွိရွိသံုးတတ္ပါတယ္ ။လက္ေဆာင္ေပးတယ္ဆိုကတည္းက
ကိုယ့္ကို ခင္လို ့ အသံုးျပဳေစခ်င္လို ့အမွတ္တရျဖစ္ေအာင္ေပးတယ္လို ့ ယူဆျပီး ေသခ်ာ စနစ္တက်
သံုးစြဲတတ္ခဲ့ပါတယ္ ။( စက္ဘီးေလးကို လက္ေဆာင္ရျပီး ၁၀လေလာက္မွာ သူမ်ားကိုသူညီတတ္တဲ့ က်မသူငယ္ခ်င္းဟာ ေစတနာတပတ္ျပန္လည္ျပီး ဒီထက္လစာေကာင္းတဲ့ ေနရာမွာ အလုပ္ရလို ့
အလုပ္ေျပာင္းျပီးကတည္းက က်မတို ့ မေတြ ့ျဖစ္ျကေတာ့ပါ ။)

ဒါေပမဲ့ စက္ဘီးေလးကေတာ့ က်မအနားမွာ ၅ႏွစ္တိုင္ေအာင္ ဘာတစ္ခုမွမပ်က္စီးပဲ အေကာင္းပတိ အတူရွိခဲ့တဲ့ သစၥာရွိတဲ့ စက္ဘီးေလး ပါပဲ ။ ဒီလိုနဲ ့တေန ့မွာ စက္ဘီးေလးဟာက်မနဲ ့ ခြဲခြာရကံျကံု
လာေလသလားေတာ့မသိပါ ။ က်မရဲ ့ေပါ့ဆမွဴေျကာင့္လား ဒါမွမဟုတ္ ေခတ္သစ္ ငတက္ျပားကပဲ
ေတာ္လြန္းလို ့လားမသိ ၊က်မစက္ဘီးေလးကိုေသခ်ာေသာ့ခတ္ထားပါရက္နဲ ့
ေသာ့ကိုေျခရာလက္၇ာမပ်က္ေစပဲ စက္ဘီးတစ္စီးလံုးပါေအာင္မသြားေလရဲ ့။ (ေတာ္လိုက္တဲ့ သူခိုးေနာ္ ...)
အဲေန ့မတိုင္ခင္ကေတာင္ အမ်ဳိးသားကစက္ဘီးေလး ေလေလ်ာ့ေနလို ့
ေလထိုးစက္ေလးေတာင္ ၀ယ္လာေပးေသးတယ္ ။ အျပင္ကျပန္လာရင္ ဘီးနွစ္ဘက္စလံုးကို
ေလထိုးမယ္လို ့ေတြးထားတဲ့က်မဟာ စက္ဘီးေလးကို သူမ်ားခိုးသြားျပီလို ့သိလိုက္ရခ်ိန္မွာ
ခ်က္ျခင္းပဲစိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားမိျပီး မေန ့ကမွ၀ယ္လာတဲ့ ကအိတ္ထဲကေတာင္မထုတ္ရေသးတဲ့
ေလထိုးစက္ေလးဆီ မ်က္စိက အလိုလိုေ၇ာက္သြားမိေတာ့တာပါပဲ ။နွစ္ေတြျကာျပီဆိုေတာ့ က်မစက္ဘီးေလးရဲ ့ ဘီးတာ၇ာေတြက နဲနဲကြဲအက္ေနခဲ့ျပီ။ေလမထိုးပဲ ဆက္စီးေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့
တာရာေတြကြဲထြက္ကုန္ေတာ့မွာပဲလို ့ ခ်က္ျခင္းေတြးမိသြားတာနဲ ့ အဲဒိသူခိုးက က်မစက္ဘီးေလးကိုခိုးသြားတဲ့ ေနရာမွာပဲ ေလထိုးစက္ေလးကို သြားထား၇င္ေကာင္းမလားလို ့
ေတြးမိသြားတယ္ ။ေလထိုးစက္ရေတာ့ သူခိုးလဲဘီးေတြဘာေတြ  ေလထိုးျပီး ဆက္စီးလို ့ရတာေပါ့ ။
သူခိုးကိုလဲအျပစ္မတင္ခ်င္ပါဘူးေလ ။သူလဲလိုခ်င္လို ့ယူသြားတာပဲ ယူပါေစေတာ့ ။ ဒါေပမဲ့ ၄ႏွစ္ ၅နွစ္
သံေယာဇဥ္နဲ ့ စိတ္မေကာင္းေတာ့ျဖစ္မိသား ။ေနာက္ထပ္ စက္ဘီးအသစ္၀ယ္ဖို ့ဆိုတာ လြယ္ ပါတယ္ ။ဒါေပမဲ့ စက္ဘီးအသစ္ေလးကို ေပ်ာက္သြားတဲ့ စက္ဘီးေဟာင္းေလးေလာက္ နွစ္သက္မိပါ့မလားေနာ္ ။
ျပီးေတာ့ စက္ဘီးလက္ေဆာင္ေပးခဲ့တဲ့ က်မသူငယ္ခ်င္းမ်က္နွာကို ျမင္ေယာင္ရင္း ဘာမဆိုင္ ညာမဆိုင္ သူ ့ကိုပါအားနာသြားမိတယ္ ။ 

လူဆိုတာ ကိုယ့္အနားမွာရွိေနတုန္း တန္ဖိုးမထားတတ္ျကေပမဲ့ ကိုယ့္အနားက ေပ်ာက္ဆံုးသြားေတာ့မွ တန္ဖိုးကိုနားလည္တတ္ျကပါသည္ ။ 

အခုဆို ေ၀းေ၀းလံလံခရီးကို ကားေမာင္းသြားလို ့ရေပမဲ ့ နီးနီးနားနားဆိုကားမယူေတာ့ဘဲ ကိုယ့္ေျခေထာက္ကိုယ္သံုးျပီး ေကာင္းေကာင္းလမ္းေလ်ာက္ပစ္လိုက္ပါသည္ ။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ၅ႏွစ္ေလာက္ အသံုးတည့္ခဲ့ေသာ ထိုစက္ဘီးေလးအား ေက်းဇူးတင္ပါသည္ ။
ထို ့ျပင္ လမ္းေလ်ာက္ခြင့္ရေအာင္ စက္ဘီးမ' သြားေသာ ေခတ္သစ္ ငတက္ျပားကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါသည္ ။ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ လမ္းေလ်ာက္ေတာ့က်မအတြက္  က်န္းမာေ၇းနဲ ့လဲ ညီညႊတ္သည္မဟုတ္ပါလား ။ :P
ေလာကျကီးတြင္ အရာရာဟာ ေနတတ္လွ်င္ ေက်နပ္စရာခ်ည္း ။
There was an error in this gadget

About me

Blogger templates