Dec 5, 2011

ေယာက္်ားေလး၀တ္ ရွပ္အက်ီ ၤကို ခ်စ္စရာ ဖက္ရွင္ Dress အျဖစ္ ထြင္ျပီး၀တ္ျကမယ္



ကဲ..မမတို ့အားမက်ျကဘူးးလားး လွမွလွေနာ္ ...:D
စမ္းျကည့္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ အိမ္က အစ္ကိုေတြ ေမာင္ေတြ ရဲ ့ရွပ္အက်ၤ ွီေတြနဲ့သာ
စမ္းသပ္ျကည့္ျကေပေတာ့  :)  :P

Nov 29, 2011

ပရဟိတရယ္လို ့ မဆိုခင္..

ျပတင္းေပါက္ကေန  ခပ္လွမ္းလွမ္း ဆီမွ ျမင္ကြင္းကို က်မစိတ္၀င္တစားေငးေမာေနမိတယ္ ။
အသက္ျကီးတဲ့ လူျကီးတစ္ေယာက္ရယ္  .. ေျမေပၚျပန္ ့က်ဲေနတဲ့ ထမင္းလံုးေစ့ေလးေတြရယ္ ..စာကေလးတစ္အုပ္ရယ္ ...။ ထမင္းလံုးေစ့ေလးေတြကို စာကေလး အေကာင္၂၀ ေလာက္က
တိုးေ၀ွ ့စားေသာက္ေနျကသည္ ။ ေဘးနားမလွမ္းမကမ္းမွ လူျကီးတစ္ေယာက္က ပန္းကန္ထဲက
ထမင္းေစ့ေလးေတြကို ဟိုနားတစ္စု ဒီနားတစ္စု က်ဲခ်ေပးေနသည္ ။အဲဒိ အသက္ျကီးျကီးဦးျကီးကို
က်မသတိထားမိတာျကာျပီ ။ သူက မျကာခဏ ေနမေကာင္းျဖစ္တတ္သူုျဖစ္တယ္ ။
စိတ္ေ၀ဒနာ ေျကာင့္ အလုပ္မလုပ္နိုင္ပဲ အိမ္မွာပဲ အနားယူေနရသူလို ့သိရတယ္ ။သို ့ေပမဲ့ သူက
အခ်ိန္ကိုတန္ဖို းရွိရွိ အသံုးခ်ေလ့ရွိတယ္ ။သားသမီးေတြ အလုပ္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ အိမ္မွာ ထမင္းဟင္းခ်က္  ထားတတ္တယ္ ။ ျပီးရင္ တရားေခြေလးဖြင့္ျပီး တ၇ားနာသည္ ။ အိမ္သန္ ့ရွင္းေ၇းေတြဘာေတြလုပ္ျပီး
အခ်ိန္တန္ရင္ စာကေလးေတြကို ထမင္းသြားေက်ြးေလ့ရွိတယ္ ။ စာကေလးေတြကလည္ း  သူလာေကြ်းမဲ့
အခ်ိန္ဆို အစာစားေနက်ေန၇ာမွာ အုံးအံုးျကြက္ျကြက္နဲ့ အစာေတာင္းေနေလ့ရွိတယ္ ။
ဦးျကီးက စာကေလးေတြကို အျမဲ အစာေကြ်းေနက်မို ့ စာကေလးေတြက သူ ့ကို ေျကာက္ဟန္မေပၚဘူး ။
ဦးျကီးက သူတို ့အနားကပ္သြားလည္း သူတို ့က စားျမဲအတိုင္း စားတာပဲ ။ ဦးျကီးနဲ့ စာကေလးငွက္ေလးေတြရဲ ့ ရင္းနွီးမဴအတိုင္းအတာဟာလည္း  တေန ့တျခားတို းပြားလာခဲ့ျပီး ေန ့တိုင္း
က်မမွာလည္း ဦးျကီး နဲ့ စာကေလးငွက္ေလးေတြရဲ ့ ျမင္ကြင္းကို မသိမသာေလး ေငးေမာျကည့္လာမိတယ္ ။
ဦးျကီးက စာကေလးေတြအစာေကြ်းတာအျပင္ ျခံအနီးတစ္ ၀ိုက္မွာ အရိပ္ရတဲ့ အပင္ေလးေတြစိုက္သည္ ။
အမိဳွက္မ်ားရွိလွ်င္လိုက္ ေကာက္ရွင္းေနတတ္ေသးသည္ ။
တခါတရံ ဦးျကီး စာကေလးေတြကို အစာလာမေက်ြးတဲ့ေန ့ဆို က်မစိတ္မွာ ဦးျကီးမ်ား
ေနမေကာင္းျပန္ျဖစ္ေနလားရယ္လို ့ေတြးေနမိျပန္ေ၇ာ ...။ ထိုအခ်ိန္ဆို စာကေလးေတြလည္း ဦးျကီး
လာမဲ့ လမ္းမွာ ေခါင္းတျပဴျပဴနဲ့ ဦးျကီးကို ေမွ်ာ္ေနသလားရယ္လို ့ေတာင္ ေအာက္ေမ့မိပါတယ္ ။

တစ္ေန ့မွာ က်မ အဲဒိဦးျကီးနဲ့ စကားေျပာခ်င္စိတ္နဲ ့ ဦးျကီးအစာေက်ြးေနတဲ့အနား ေျခသံဖြဖြနင္းကာ တိုးကပ္သြားမိတယ္  ။ က်မေျခသံျကားေတာ့ တခ်ိဳ ့ငွက္ေလးေတြ ထပ်ံကုန္ျကတယ္ ။
တခ်ဳိ ့ငွက္ေလးေတြကေတာ့ မလွမ္းမကမ္းက သစ္ကိုင္းေလးေပၚမွာနားရင္း အကဲခတ္ေနျကတယ္ ။
ခပ္၀၀ အသားညိုညို ဆံပင္ေတြက တေခါင္းလံုးနီးပါး ျဖဴေလွ်ာ္ေနျကေပမဲ့
မ်က္လံုးအေရာင္ေတြကေျခာက္ကပ္ကပ္ ..သို ့ေပမဲ့ ျကည္လင္ေနတယ္ ။
သူ ့အနားမွာရပ္လိုက္ေတာ့ က်မကိုလွည့္ျကည့္ျပီး
ျပံဳးျပတယ္ ။သူ ့အျပံဳးက က်မကို မသိပဲ ျပံဳးျပတဲ့ ေျကာင္ေတာင္ေတာင္အျပံဳ းး မ်ဳိး ။

“ ဦးျကီး ဘာလုပ္ေနတာလဲ ..“


“ငွက္ကေလးေတြကို အစာေကြ်းေနတာေလ ကေလးမရဲ ့ .. “

““ဦးျကီးကေန ့တိုင္း ကိုလာေက်ြးတာပဲေနာ္““

 “ အင္းး ..ကိုယ္ေကၽြးမွ သူတို ့ေလးေတြ စားရမွာ.. အင္းေလ.. ကိုယ္လဲ သားသမီးေတြ ေကၽြးတာေလးစားေနရတာဆိုေတာ့ .. အင္းးး သားသမီးေတြ ကုသိုလ္ရေအာင္ ဒါနျပဳေပးတဲ့ သေဘာပါ..“

“ေၾသာ္..ဒါနဲ ့ ဦးျကီး သားသမီးေတြ အလုပ္သြားရင္ ဦးၾကီးတစ္ေယာက္တည္းေနခဲ့ရတာေပါ့...မပ်င္းဘူးလားး “

“ မပ်င္းပါဘူး ... ရုပ္ရွင္ တစ္ေနကုန္ ထိုင္ျကည့္ပစ္လိုက္တာပဲ... ဦးၾကီးက ေနမေကာင္းလို ့ေဆးကုေနရတယ္ကေလးမရဲ ့ ..ေဆးေတြလည္း အမ်ားျကီးေသာက္ေနရတယ္ ...“

“ဟုတ္လားဦးျကီးး“

“ အင္း ...အရင္တုန္းကေတာ့ ဦးျကီးက စီးပြားေရးေတြလုပ္..ေငြပဲရွာလာခဲ့တာ မိသားစုကိုလည္းဂရုစိုက္ရေကာင္းမွႏ္းမသိဘူး .... သူမ်ားကိုလဲဂရုမစိုက္ခဲ့ေတာ့ အခုက်ေတာ့ သူမ်ားေတြကလည္း ဦးျကီးကို သိပ္ဂရုမစိုက္ျကဘူးေပါ့ ..အဲဒါပ်င္းေနတာနဲ ့ ငွက္ေလးေတြနဲ  ့အေဖာ္လုပ္ျပီးေန ရတာ ..ဒါ ဦးျကီးရဲ ့ေဘာ္ဒါေတြေလ.. ““

ဦးျကီးကို ျကည့္ရတာ စကားေျပာေဖာ္ လိုခ်င္ေနပံုရသည္ ။ သားသမီးမ်ားက သူ ့အလုပ္နွင့္သူ ဆိုေတာ့ ဦးျကီးခမ်ာ တစ္ေယာက္တည္းပ်င္းရွာသည္ ထင္ပါ၏ ။က်မစကားလာေျပာေသာအခါ က်မကို ရင္းရင္းနွီးႏွီးနွင့္ သူ ့အေျကာင္းေတြ ေျပာျပေန၏ ။က်မလည္း သူ ့စကားကိုေသခ်ာစူးစိုက္နားေထာင္ေပးရင္း
စကားျပန္ေျပာရင္း အေဖာ္လုပ္ေပးေနမိသည္။ ဦးျကီးကို ေ၀ဒနာသည္တစ္ေယာက္လို မဆက္ဆံရက္ပါ ။
အခုစကားေျပာေနတာ ျကည္ျကည္လင္လင္ ရွိေနသားပဲ။ ဦးျကီးပံုစံက ေ၀ဒနာသည္တစ္ေယာက္ပံုစံမေပါက္ပါ ..တကယ့္ေအးေအးေဆးေဆး ။

ေလအေ၀ွ ့မွာ စာကေလးတသိုက္ ၀ုန္းခနဲ ထျပန္သြားျကသည္ ။ေလနွင့္အတူပါလာေသာ သတင္းစာစကၠဴက
ထမင္းလံုးေလးမ်ားအေပၚ သြားအုပ္မိေနေသာအခါ ဦးျကီးကေကာက္ယူဖယ္ရွားေပးေနသည္။
ေၾသာ္..ေလနတ္မင္းကလဲ သူမ်ားတကာ စားေသာက္ေနတဲ့ဟာကို ...ဦးျကီး၏ ဟုေရရြတ္သံေျကာင့္ က်မျပံဳးလိုက္မိေသးသည္ ။ မိုးနတ္မင္း ဟုသာျကားဘူးပါသည္ ။ဦးျကီးက်မွေလနတ္မင္းရယ္လို ့ ..။

“  ဦးျကီးက ဘာလို ့သစ္ပင္ေတြ စိုက္တာလဲဟင္ ..ျပီးေတာ့ တခါတေလ အမိွဳက္ေတြ လိုက္ေကာက္ေနတာေတြ ့တယ္ ...““

““ အင္း ..အိမ္မွာအဲအေျကာင္းေျပာရင္ေတာ့ ဦးျကီးကအရူးမို ့ေလ်ာက္ေျပာတယ္လို ့ေျပာတယ္ ..
တူမျကီးကေ၇ာ ဦးျကီးေျပာျပရင္ ဦးျကီးကို အရူးလို ့ေျပာမွာလားး ““

““ အာ..ဦးျကီးကလဲ...ဘာလို ့ေျပာရမွာလဲ......မေျပာပါဘူးး ဦးျကီးရဲ ့..““

““ တူမျကီးမသိပါဘူး ..တခါတေလ အရူးျဖစ္ရတာသာေကာင္းပါတယ္ ...ဒီလိုကေလးမရဲ ့လူရယ္လို ့ျဖစ္လာရင္
ပထမဆံုး ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္ ကိုတစ္ခုခု အက်ဳိးျပဳရတယ္ ..ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္ျပီးေတာ့ ကိုယ့္ အသိုင္းအ၀န္းထဲ.. အဒါမွတဆင့္ ကိုယ့္လူမ်ဳိး ..ျပီးေတာ့ ကိုယ့္နိုင္ငံ...အဲလို တဆင့္ျပီးတဆင့္ေပါ့ ...
ကိုယ္ဟာသူမ်ားကို အက်ဳိးျပဳနိုင္တဲ့သူ ပတ္၀န္းက်င္ကို အက်ဳိးျပဳနိုင္တဲ့သူ ျဖစ္ရမယ္ ..
သစ္ပင္ေတြ ဘာလို ့စိုက္လဲဆိုေတာ့ ေနာင္လာေနာင္သားေတြ အရိပ္ရေအာင္လို ့ ...အမွဳိက္ေတြဘာလို ့ရွင္းလဲဆိုေတာ့ လမ္းသြားလမ္းလာေတြ ခလုတ္ကသင္းကင္းေအာင္လို ့ တူမျကီးရဲ ့ ..
ဦးျကီး က အခု ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္ကို အက်ဳိးျပဳတဲ့ လူတစ္ေယာက္ မဟုတ္ဘူးလားး ကဲ..ေျပာ..“ “

ဦးျကီးရဲ ့အေတြးအေခၚ ကိုက်မဖ်ားသြားပါသည္ ။

 “ “ ဟုတ္တာေပါ့ ဦးျကီးရဲ ့ မွန္တာေပါ့ ...““

“ “ အခုငွက္ကေလးေတြကို အစာေကၽြးေတာ့ သူတို ့အေကာင္ေလးေတြပိုေပါက္လာမယ္ ..အေကာင္ေပါက္တာမ်ားေတာ့ မေကာင္းဘူးလား ..ဦျကီးရဲ ့အပင္ေလးေတြ ျကီးလာရင္
ငွက္ကေလးေတြလည္း အမ်ားျကီးနဲ ့ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလိုက္သလဲ ...ဦးျကီးကေတာ့
စာကေလးေတြ လိုက္ပစ္တဲ့ေကာင္ေတြကို ခဲနဲ ့လိုက္ေဆာ္ ပစ္လိုက္တယ္ ။ ဦးျကီးအစာေကၽြးေနတာ
သူတို ့ စာကေလးေျကာ္ လုပ္ေ၇ာင္းဖို ့မွမဟုတ္တာ တူမျကီးရယ္ ..““

က်မဦးျကီးစကားကို ျပံဳးရင္း ေထာက္ခံမိပါသည္ ။

ထိုစဥ္ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ က်မတို ့နားကို အ ေျပးတပိုင္းနွင့္ ေရာက္ခ်လာျပီး 
 ““.အေဖ.. အစ္မကို ဘာေတြေလ်ာက္ေျပာေနတာလဲ အေဖရဲ ့...“ “
အားနာစိုးရိမ္ေနသည့္ မ်က္နွာထားနွင့္ ..ဦးျကီးရဲ ့သမီးပဲျဖစ္ပါလိမ့္မည္ ။

““ အစ္မရယ္ ..ညီမကအေဖေပ်ာက္လို ့လိုက္ရွာေနတာ ...အေဖကဒီမွာကိုးး.. အစ္မကို ဘာေတြေျပာလိုက္ေသးလဲမသိဘူး အားနာလိုက္တာအစ္မရယ္ ..“ “

““ ရပါတယ္ညီမရဲ ့..အစ္မကိုဘာမွမေျပာပါဘူး ... ဦးျကီးက ငွက္ကေလးေတြကို အစာေကၽြးေနတာကို
ျမင္တာနဲ ့ စကားလာေျပာတာပါ ...အစ္မက ဒီအေရွ့က အိမ္ကေလ.. ညီမ.. ေျပာင္းလာတာ မျကာေသးဘူး“ “

 ““ ဟုတ္ကဲ့အစ္မ ညီမျမင္ဘူးေနတာ ေတာ့ျကာပါျပီ . ဒါကညီမအေဖေလ..ေနသိပ္မေကာင္းဘူး အစ္မရဲ ့..အခုေဆးေသာက္ရမဲ့အခ်ိန္မို ့ အေဖ့ကို လာေခၚတာ  ..အဲဒါ ..ျပီးေတာ့
အစ္မကိုတစ္ခုခု ေလ်ာက္ေျပာလိုက္ရင္ အားနာစ၇ာမို ့ စိုးရိမ္သြားလို ့ပါ ... ““

 ““ ရပါတယ္ညီမရဲ ့..အားရင္အိမ္လာလည္ဦးေလညီမ ..ဦးျကီးပါေခၚလာခဲ့ေလေနာ္ .. ““

 ““ ဟုတ္ကဲ့အစ္မ ..ခြင့္ျပဳပါဦးး.. ““

 ““ ေကာင္းပါျပီကြယ္ .. ““

ဖခင္ကို ျကင္နာယုယစြာ တြဲေခၚသြားေသာ ထိုညီမတို ့သားအဖကို က်မေငးေမာေနမိရင္း ဦျကီး၏စကားမ်ားကို ျပန္သံုးသပ္ေနမိသည္ ။

လူရယ္လို ့ျဖစ္လာရင္
ပထမဆံုး ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္ ကိုတစ္ခုခု အက်ဳိးျပဳရတယ္ ..ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္ျပီးေတာ့ ကိုယ့္ အသိုင္းအ၀န္းထဲ.. အဒါမွတဆင့္ ကိုယ့္လူမ်ဳိး ..ျပီးေတာ့ ကိုယ့္နိုင္ငံ...အဲလို တဆင့္ျပီးတဆင့္ေပါ့ ...
ကိုယ္ဟာသူမ်ားကို အက်ဳိးျပဳနိုင္တဲ့သူ ပတ္၀န္းက်င္ကို အက်ဳိးျပဳနိုင္တဲ့သူ ျဖစ္ရမယ္ ..
 
သစ္ပင္ေတြ ဘာလို ့စိုက္လဲဆိုေတာ့ ေနာင္လာေနာင္သားေတြ အရိပ္ရေအာင္လို ့ ...အမွဳိက္ေတြဘာလို ့ရွင္းလဲဆိုေတာ့ လမ္းသြားလမ္းလာေတြ ခလုတ္ကသင္းကင္းေအာင္လို ့  


ဦးျကီး၏ စကားမ်ားကို အထပ္ထပ္အခါခါ စဥ္းစားရင္း အေျဖရွာေနမိပါသည္ ။
 စား၀တ္ေနေရးေျကာင့္၊ ရုန္းကန္လွုပ္ရွားေနရတာေတြေျကာင့္၊ ပညာေရးအတြက္
ျကိုးစားေနရတာေတြေျကာင့္ ရယ္လို ့ ေခါင္းစဥ္အမ်ဳိးမ်ဳိးတပ္ကာ တခ်ဳိ ့ကိစၥေတြမွာ လစ္လ်ွဴရူေမ့ေလ်ာ့
ေနတတ္ျကပါသည္ ။မသိစိတ္မွာ အခ်ိန္လည္း မေပးနိုင္ခဲ့ျကသလို
ျကံဖန္ျပီးေတာ့လည္း ေရွာင္ရွားခဲ့ျကဘူးပါလိမ့္မည္ ။
က်မတို ့ အသက္ရွင္ေနစဥ္ လူ ့ဘ၀ရဲ ့ တိုေတာင္းလွတဲ့ အခ်ိန္ကာလေလးေတြကို
ဘယ္လိုတန္ဖိုးရွိစြာ အသံုးခ်ျကမလဲ ။
က်မတို ့အသက္ရွင္ေနထိုင္ျခင္းဟာ ဘယ္သူ ့အတြက္လဲ ဘာအတြက္လဲ ..ဘာေတြလုပ္သင့္သလဲ ဆိုတာ  ေသခ်ာစဥ္းစားဖို ့အမွန္တကယ္ကို လိုအပ္လာပါျပီ  ။


ခ်စ္ခင္ေလးစားစြာျဖင့္
ယြန္း

Oct 14, 2011

လြဲမွလြဲတတ္ပါေပတယ္

တစ္နွစ္တစ္ခါ သီတင္းက်ြတ္ တန္ေဆာင္တိုင္ေရာက္ရင္ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္ျပနျ္ပီး သတိရလာမိတယ္
ကိုယ့္ရုိးရာ ဓေလ့အတိုင္း လူျကီးသူမေတြကို ကန္ေတာ့တာတို ့၊ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ အေပ်ာ္ခရီး ထြက္
ရတာတို ့ ျပီးေတာ့ သီတင္းကြ်တ္ညမွာ စက္ဘီးေလးေတြနဲ ့ လမ္းတကာေလွ်ာက္စီးရတာေတြ ကိုက
ဘ၀မွာ ေနာက္တစ္ျကိမ္ ျပန္မရနိုင္တဲ့  လြတ္လပ္ေပ်ာ္ရႊင္ျပီး အပူပင္ကင္းတဲ့အရသာေလးေတြပါ ။



ဒီလိုနဲ ့ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့(၃)နွစ္ကသီတင္းကြ်တ္အမွီ ျမန္မာျပည္ျပန္ခ်င္္ရက္ မျပန္ျဖစ္တာနဲ ့
သီတင္းကြ်တ္အခ်ိန္ေရာက္ရင္ ျမန္မာျပည္ ဓေလ့ထံုးစံလိုမ်ဳိး လူျကီး တစ္ေယာက္
ေယာက္ကို ကန္ေတာ့ျဖစ္ေအာင္ ကန္ေတာ့လိုက္ဦးမယ္လို ့ စိတ္မွာေတးထားတာေပါ့။
က်မနဲ့ အျကံတူေနတဲ့ အစ္မတစ္ေယာက္ ရွိတယ္။(အစ္မရင္းလို ခင္မင္ရသူပါ)သူကလဲအဲလိုပဲ။
သီတင္းကြ်တ္ကာလမွာ လူျကီးတစ္ေယာက္ေယာက္ကို ကန္ေတာ့ခ်င္တာ။
ဒီလိုနဲ့ က်မတို ့နွစ္ေယာက္ေပါင္းမိေတာ ့ကန္ေတာ့ခံမဲ့ လူျကီးတစ္ေယာက္ကို ရွာရတယ္။
ထိုစဥ္က က်မတို ့ျမို ့မွာ ရွားရွားပါးပါး အသက္၆၀ ေက်ာ္လူျကီးဆိုလို ့ အဘတစ္ေယာက္ပဲရွိတယ္။

အဘဆိုလို ့အထင္မေသးလိုက္နဲ့ဦး။ အဘကအျမဲေပါ့ေပါ့ပါးပါးနဲ ့၊လူငယ္ေတြနဲ့လည္း ၀င္ဆန့္တယ္၊
က်မတို ့ျမိဳ ့က လူငယ္ေတြဆိုရင္ အဘကို ခ်စ္စနိုးနဲ ့ဘီးက်ဲ လို ့ေခၚျကတယ္၊ က်မတို ့ကေတာ့ ပထမဘာမွန္းမသိဘူး၊ေနာက္မွသူတို ့ေျပာတာ ဘီးက်ဲ ဆိုတာ ဘဲျကီး ဆိုလား..ဘာလား။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ က်မတို ့ကေတာ့ ကိုယ့္ အဘိုးအရြယ္ဆိုေတာ့ အဲလို မေခၚ၀ံ့ဘူးေပါ့။

အဘဟာ အသက္၆၀ေက်ာ္လို ့ အစိုးရပင္စင္စား  အျဖစ္ ဘ၀ကိုခပ္ေအးေအးပဲ ျဖတ္သန္းေနပံုရပါတယ္။
ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ သားသမီးမရွိတဲ့ အဘဟာ အျမဲ ခပ္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါပဲ။ ကားေလးတစ္စီးနဲ ့
တစ္ေန ့တစ္ေန ့ ေဂါက္ရုိက္လိုက္ ဘုန္းျကီးေက်ာင္းေလးသြားလိုက္ သူငယ္ခ်င္းေတြ အိမ္လည္လိုက္နဲ ့
ဘယ္အခ်ိန္ျကည့္ျကည့္ နုပ်ဳိလတ္ဆတ္ေနတယ္။ အဘကို တျမိဳ ့လံုးကလည္းခ်စ္ျကတယ္။အဘအိမ္မွာဆို
လူငယ္ေတြ တရုန္းရုန္းနဲ့ ။ သူတို ့ေတြကလည္းအဘကို လူေရွ ့သူေရွ့မေရွာင္ စတတ္ေနာက္တတ္လြန္းလို ့
က်မတို ့ေတာင္ မ်က္စိေနာက္ရတဲ့ အထိပဲ၊ ဒါေပမဲ့ အဘကေတာ့ ေအးေဆးပဲ။

(ခုနကစကားျပန္ဆက္လိုက္ဦးမယ္) အဲလိုနဲ့ က်မနဲ့ က်မအစ္မ တရက္ဆံုျပီး အဘဆီသြားခဲ့ျကတယ္။
နွစ္ေယာက္သား ကန္ေတာ့မဲ့ ပစၥည္းေလးေတြကို ျခင္းထဲထည့္လို ့ေပါ့။ ဘီစကစ္ေလးေတြ ၊ကိတ္ေျခာက္
ေဆးေပါ့လိပ္ (ေဆးေပါ့လိပ္က က်မတို ့ဆီမွာ ရွားပါးပစၥည္းပါ.အဲဒိအခ်ိန္တံုးက တျခားstate မွာ၀ယ္ရပါတယ္)
ေကာ္ဖီ အစရွိသျဖင့္ အဘ ျကိုက္တတ္မဲ့ အရာေလးေတြမွန္း၀ယ္ျပီး အဘဆီေရာက္သြားျကတယ္။
ဟိုေရာက္ေတာ့ အဘေရ  အဘ ကိုကန္ေတာ့ခ်င္လို ့ပါေပါ့။အဘ ကလဲ ခပ္တည္တည္ျကီးလုပ္ျပီး ေအး..ေအးကန္ေတာ့ျက..ကန္ေတာ့ျကေပါ့ေလ..ဒီအထိ ဘာမွမျဖစ္ေသးဘူး ..ဟုတ္ေနတုန္းး။ ကန္ေတာ့ျပီးေတာ ့
က်မအစ္မက အဘကိုကန္ေတာ့ျပီးျပီ ဆုေလးဘာေလး ေပးဦးေလအဘဆိုေတာ့ အဘက ေခါင္းတဆတ္ဆတ္ျငိမ့္ျပီး ခပ္တည္တည္ ေပးလိုက္တဲ့ ဆုေျကာင့္ က်မေရာ က်မအစ္မေရာ ေပးတဲ့ဆုနဲ့ျပည့္ပါေစလို ့ေတာင္ မေျပာနိုင္ေတာ့ပါဘူးး။ တစ္ေယာက္မ်က္နွာ တစ္ေယာက္ျကည့္လို ့ ပါးစပ္အေဟာင္းသားနဲ ့။စိတ္ထဲကေန ဖြဟဲ့ လြဲပါေစဖယ္ပါေစလို ့ျမန္ျမန္ေျပာလိုက္မိတယ္။
အဘေပးလိုက္တဲ့ ဆုကေတာ့
ေအး..ေအး...ခုလို သီတင္းကြ်တ္မွာ လူျကီးသူမကို ကန္ေတာ့ရတဲ့ အက်ဳိးေျကာင့္ အျပန္လမ္းမွာ 
ေခ်ာေခ်ာေမာေမာနဲ ့ ေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစ .. .ဟူသတည္းး။

(အဲဒိေန ့က အျပန္လမ္းမွာ ကားေမာင္းဖို ့ေတာင္ သူေမာင္း ငါေမာင္းနဲ ့ ျငင္းေနျကတာ တကယ္ကို
အဘေျပာသလို ေကာင္းရာသုဂတိလားရမွာျကေနတာပါပဲ.....ဟဲဟဲ  :D :) )

ခ်စ္ခင္ေလးစားစြာျဖင့္
ယြန္း
(သီတင္းကြ်တ္ အမွတ္တရ )

Sep 29, 2011

ေလွကားထစ္

Image from Google


ျပင္းရွရွ ၀ိုင္တစ္ခြက္ကိုမွ
မ်က္လံုးစံုမွိတ္လို ့
ငါ .........
ေသာက္သံုးခဲ့မိတယ္..

ငါ့ရင္ဘတ္နဲ ့ ခင္းခဲ့ရတဲ့
ေလွကားထစ္ေတြကို
တထစ္ျခင္း
နင္............
နင္းတက္ခဲ့ျပီးမွ
 ” ငါ့အတြက္ နင္မလိုေတာ့ဘူး ” တဲ့...
ေျပာရက္တယ္...........

နုတ္ခမ္းကိုစံုပိတ္
မ်က္လံုးေတြကို မွိတ္ထားလဲ
မခံခ်င္စိတ္ေတြနဲ ့
နင့္အတြက္ဆိုျပီး  ခ်ဳိးႏိုမ္ထားခဲ့တဲ့
မာနေလးက ေခါင္းေထာင္လာတယ္...

 ( မေျပာရက္ခဲ့ပါဘူးေလ )
စကားလံုးေတြကိုမ်ဳိသိပ္
အံျကိတ္ျပီး
ေခါင္းငံု ့ လိုက္မိတဲ့အခါတိုင္းးးး..
ငါ့ရင္ဘတ္မွာ
တစစီ ေျကမြအက္ကြဲလို ့
ေလာကျကီးထဲ..
ငါကိုယ္တိုင္...
ေပ်ာက္..ဆံုး...ေန......ခဲ့........တယ္............။

စာဖတ္သူမ်ားအား ခ်စ္ခင္ေလးစားစြာျဖင့္

ယြန္း

Sep 23, 2011

ဧရာ၀တီ ကိုကယ္တင္ပါ




စာမေရးတာျကာေပမဲ့ အခုေတာ့ ျကားရတာ နား၀မွာ မသက္သာတာေတြမ်ားလာလို ့မေနနိုင္လို့ေရး
ရပါဦးမယ္။ အခုတေလာ ဧရာ၀တီျမစ္ဆံုဆည္ စီမံကိန္း ကိုသတင္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ဖတ္ေနျကားေနရတယ္ ။ေနျပည္ေတာ္က ျကပ္မျပည့္တဲ့ အစိုးရ၀န္ျကီးေတြေျကာင့္
က်မတို ့ နိုင္ငံရဲ ့ ယဥ္ေက်းမွူ အေမြျဖစ္တဲ့ ဧရာ၀တီျမစ္ျကီးဟာ တိမ္ေကာရတာ့မယ္။
ဧရာ၀တီဆိုတာ ျမန္မာျပည္ျကီးရဲ ့ အသက္ေသြးေျကာျမစ္ျကီးျဖစ္ပါတယ္ ။ ျမစ္ေျကာတေလ်ာက္က
ျမစ္နဲ့ လုပ္ကိုင္စားေသာက္ရတဲ့ ျပည္သူေတြကလည္း  ဧရာ၀တီျမစ္ျကီးကို အားထားေနရသလို
မိုးနည္း ေဒသေတြကလည္း ဧရာ၀တီကိုပဲ အားကိုးျပီး စိုက္ပ်ဳိးေ၇း လုပ္ျကပါတယ္ ။
နက္နက္နဲနဲမေတြးပဲ ဒီလိုေလးေတြးျကည့္၇င္ေတာင္မွ လူေပါင္းမ်ားစြာ ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာ မိသားစုေပါင္းမ်ားစြာဟာ ဧရာ၀တီကိုမွီခိုေနျကရတယ္ ဆိုတာအသိသာျကီးပါ။

တဖက္ကျကည့္ရင္လဲ ဧရာ၀တီဟာ တိုင္းျပည္ရဲ ့ အသက္ေသြးေျကာျဖစ္တယ္ ။
ျမန္မာနိုင္ငံရဲ ့ အလယ္ကိုျဖတ္သန္းစီးဆင္းျပီး ျမန္မာျပည္မွာစ ျမန္မာျပည္မွာပဲဆံုးတဲ့
ျမန္မာျပည္ရဲ ့ အထင္ကရ ျမစ္ျကီးလဲျဖစ္တယ္ ။ေခတ္အဆက္ဆက္၊ ရာဇ၀င္အဆက္ဆက္မွာ မင္းအဆက္ဆက္က တန္ဖိုးထားထိန္သိမ္းခဲ့ျကတဲ့ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမွဴ အေမြအနွစ္လဲ ျဖစ္တယ္ ။

အခုေတာ့ ေနျပည္ေတာ္က ျကပ္မျပည့္ျကတဲ့ အစိုးရ၀န္ျကီးေတြက ျပည္သူလူထု
ရဲ့ ဆႏၵကို မ်က္ကြယ္ျပဳျပီး ဧရာ၀တီျမစ္ဆံုမွာ  ဆည္ေဆာက္မယ္ဆိုတာ လံုး၀မျဖစ္သင့္ဘူးလို့ပဲ
ယူဆပါတယ္။ဒီျမစ္ဆံုစီမံကိန္းႀကီးကို ျပည္တြင္းျပည္ပ အတတ္ပညာရွင္မ်ား၊ မီဒီယာေလာကသားမ်ား၊ စာေပအနုပညာရွင္မ်ား၊ ျပည္သူမ်ားကဒီစီမံကိန္း ေၾကာင့္ ျပည္သူအားလံုး ဘ၀ပ်က္ၾကမယ့္ အေျခေနမ်ား တင္ျပျပီး ဒီစီမံကိန္းျကီးကို ကန့္ကြက္ျကေသာ္လည္း ဂရုမစိုက္ပဲ လုပ္ခ်င္ရာ ဆက္လုပ္ေနျကတာဟာ ေတာ္ေတာ္စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းပါတယ္။

ျပီးေတာ့ စိတ္အပ်က္ဆံုးကေတာ့ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲေတြမွာ ငါ့စကားႏြားရ
ေျပာခ်င္ရာေလ်ာက္ေျပာေနတဲ့လွ်ပ္စစ္၀န္ႀကီးကိုပဲ ။ျပည္သူလူထုရဲ ့အသံကိုနားမေထာင္ပဲ
ဘယ္ေကာင္ ဘာေျပာေျပာ ဆက္လုပ္မယ္...မန္မာႏုိင္္ငံမွာေတာ့
ေရအားလွ်ပ္စစ္နဲ႔ပတ္သတ္ၿပီးေတာ့ လက္ရွိအခ်ိန္မွာ သူ ့ ထက္ပိုၿပီးေတာ့ အေတြ ႕အၾကံဳရွိတဲ့လူ မရွိေတာ့ဘူးဆိုတာမ်ဳိးေျပာသြားတဲ့အတြက္ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ပ်က္မိတယ္။

အဲလိုဆည္ေဆာက္ျခင္းေျကာင့္ ျမစ္ေကာသြားျပီး ကုန္းေတြအလိုလိုေပၚလာမယ္။
သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ကိုလဲ က်ိန္းေသထိခိုက္နိုင္တယ္ဆိုတာ ပညာရွင္ေတြမဆိုထားနဲ ့ က်မတို ့ သာမန္လူေတြေတာင္ နားလည္တဲ့အခ်က္ပါပဲ။ျပီးေတာ့အဲ့ဒီဆည္ႀကီးေၾကာင့္ ေက်းရြာေပါင္း (၄၇) ရြာဟာလည္း ေရ လႊမ္းမိုးခံရကိန္းရွိေနပါတယ္။ နိုင္ငံေတာ္ အစိုးရေတြ အက်ိဳးခံစားရမွာကေနာက္
ျပည္သူလူထုေတြ အခက္အခဲျကံဳေတြ ့ျကရမွာက အရင္ပါ။ တိုင္းျပည္ရဲ ့အေမြအနွစ္ကို မထိန္းသိမ္းတဲ့
အျပင္ အစိုးရကိုယ္တိုင္က တိုင္းတပါးသားလက္ထဲေရာင္းစားေနတာ သဘာ၀ေတာ့မက်လွဘူး။
ဘယ္သူေသေသ ငေတမာ၇င္ျပီးေ၇ာဆိုတဲ့ စိတ္ေတြနဲ ့ ျပည္သူေတြ ဒုကၡၡၡၡၡေတြ ့မွာကို ထည့္မတြက္ပဲ
ကိုယ္က်ဳိးစီးပြားတခ်က္တည္း ျကည့္မယ္ဆိုရင္  ဧရာ၀တီကို က်မတို ့ ဆံုးရွဴးံသြားရေတာ့မွာ အမွန္ပဲ ။ က်မတို ့ရဲ ့မ်ဳိးဆက္သစ္ေလးေတြကို ယဥ္ေက်းမွူအေမြအနွစ္ျဖစ္တဲ့ ဧ၇ာ၀တီကို လက္ဆင့္ကမ္းေပးနိုင္ပါ့မလား လို ့ေတြးေတာရင္း ရင္ေမာမိတာ အခါခါပါ  ။
အရင္က ကိုထူးအိမ္သင္ ရဲ ့ ရာဇ၀င္ထဲက သတို ့သမီးဆိုတဲ ့သီခ်င္းေလးျကားရင္ ရင္ထဲမွာ ဧရာ၀တီကိုခ်စ္တဲ့စိတ္ အမိေျမကိုခ်စ္ခင္တဲ့စိတ္ကိုခံစားခဲ့ရေပမဲ့
အခုေနေတာ့ အဲဒိသီခ်င္းေလးနားေထာင္မိ၇င္ ဧရာ၀တီကို ဆံုးရွဴးံရေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ ခံစားခ်က္
တစ္ခုနဲ့တင္ ရင္ထဲမွာ ဆို ့နင့္လာသလိုပါပဲ ။
 
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္  ျမန္မာျပည္သားတစ္ေယာက္အေနနဲ ့ေျပာရရင္

ဧရာ၀တီျမစ္ျကီးကို ဒီအတိုင္းပဲျမင္ခ်င္တယ္ ....

ဧရာ၀တီရဲ  ့ အရွိန္မပ်က္ စီးဆင္းေနတဲ ့ ျမစ္ေရေတြကို ဒီအတိုင္းပဲ ရွိပါေစ..မတားဆီးျကပါနဲ ့..

ဧရာ၀တီ လြတ္လပ္စြာစီးဆင္းပါေစ....

ပိတ္ပင္တားဆီးမွူေတြ ကင္းေ၀းျပီး လြတ္လပ္စြာ စီးဆင္းနိုင္ေစဖို ့ က်မတို ့အားလံုး 
ဧရာ၀တီကို တတ္နိုင္သေလာက္ ၀ိုင္း၀န္း ကာကြယ္ၾကပါစို ့....


ဧရာ၀တီ ျမစ္ဆံုဆည္  စီမံကိန္းကို လံုး၀ ကန္ ့ကြက္ပါသည္

စာဖတ္ပရိတ္သတ္မ်ားအား အစဥ္ေလးစားလွ်က္
ယြန္း

Sep 20, 2011

မိုးထဲကအလြမ္း

raining Pictures, Images and Photos
Image from photobucket

မိုးနံ ့ေလနံ ့ေလးရတာနဲ ့
အလြမ္းေတြ ေရာက္ေရာက္လာတယ္
ဘယ္ေနရာကို ျကည့္လိုက္ ျကည့္လိုက္
တစ္ေယာက္တည္းဆိုတဲ့အသိက
အလြမ္းေတြကို ပိုထန္ေစတယ္.........

ခ်စ္သူေရ.....
ငါ့အလြမ္းေတြ
နင့္ဆီမွာ အသံျမည္ေစဖို ့
ဘယ္ျကိဳးကိုဆြဲရပါ့မလဲ
တိတ္တိတ္ေလး ေရာက္လာမလားလို ့
မိုးရဲ ့ေျခသံနဲ့အတူ
နင့္ေျခသံကိုနားစြင့္ေနမိတယ္
ဒီလိုနဲ့ပဲ....
ေဟာဒိရင္မွာ
နင္ျမတ္နိုးတဲ့ စံပယ္ေလးေတြ
ေနာက္တခါ ပြင့္ရျပန္ျပီေပါ့...............။ 

 ခ်စ္ခင္ေလးစားစြာျဖင့္
ယြန္း

May 8, 2011

ေမတၱာဆန္ေရ.... ( အေမမ်ားေန ့အမွတ္တရ )

HAPPY  MOTHER'S  DAY(image from google)



“ခုထိမထျကေသးဘူးလား ဘယ္အခ်ိန္ရွိျပီလဲ .....ေက်ာင္းသြားရမယ္ဆိုတာ
သိေနရက္နဲ ့ ငါ့အသံမျကားမျခင္းမထျကဘူး .. ..ထေတာ့ေလ...”

“အငယ္ေကာင္ေကာ ..မထေသးဘူးလား ..ေက်ာင္းတက္ရမွာမို ့လား ..
အခု( ၇ )နာရီထိုးေနျပီ ...မနက္စာစားမွာနဲ ့ ျပင္ဆင္မွာနဲ ့ ...”

“အျကီးမေရာ...ထမင္းခ်ိဳင့္ထဲ့ ျပီးျပီလား ..တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူျကီးျဖစ္ေနျပီ ..
ေျပာေနရတုန္း ...”

“အလတ္ေကာင္ အပ်င္းထူမေနနဲ ့ ..ဒီေန ့ ပရက္တီကယ္ရွိတယ္မဟုတ္လား ..စာအုပ္ေတြဘာေတြ
ေမ့မက်န္ေစနဲ ့ေနာ္.. ေသခ်ာစစ္ျပီးထဲ့သြားးးး...”“

ေန ့စဥ္လိုလို ျကားေနရျမဲ ျဖစ္ေသာ ေမေမ့အသံ ျဖစ္ပါသည္ ။ေခါင္းစဥ္သာေျပာင္းသြားမည္ ..
ေန ့တုိင္း သားသမီးေတြ အတြက္ အခ်ိန္ဇယားတစ္ခုလို အထူးသျဖင့္ နိူးစက္တစ္ခုလို
သတိေပးေနျကအသံ ။ေရဒီယိုထက္ အခ်ိန္မွန္သည္ ။
သားသမီးေတြကို ကေလးလို့ခုထိျမင္ေနတုန္း ။ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားျကီးမ်ား
ဆိုတာကို ေမေမေမ့ေလ်ာ့ေနသည္ထင္ ။
ေန ့စဥ္နံနက္တိုင္း ေမေမ့အသံျကားရျပီဆိုလွ်င္ ေမာင္နွမသံုးေယာက္လံုး
 မထခ်င္လဲထျကရကာ ေက်ာင္းအတြက္ျပင္ဆင္ရျမဲ ။
ေမေမ့ကို ဘာတစ္ခြန္းမွျပန္မေျပာေသာ္လည္းထိုသို ့တပ်စ္ေတာက္ေတာက္
ေျပာဆိုေနမွူအေပၚ ျကိုက္နွစ္သက္မွူမရ်ိျကေပ ။
မမျကီးကေတာ့ မိန္းသေလးပီပီ ေမေမ့ကို ကလန္ကဆန္  ဘယ္ေတာ့မွမလုပ္ေသာ
ေမေမ့ အခ်စ္ဆံုး အားထားရာသမီးျကီးျဖစ္ပါသည္.။
ေမေမ့ကြယ္ရာေရာက္လွ်င္ ညီအစ္ကိုနွစ္ေယာက္ မတိုင္ပင္ထားပဲေျပာမိတတ္ျကသည္။
““ေမေမကလဲ ငါတို ့ကိုေန၇ာတကာ ကေလးေတြလိုပဲ လိုက္ေျပာေနတာပဲ..”

“ေအးေလ.. ဘာမွန္းလဲမသိဘူး ...စိတ္ညစ္တယ္..”

”မနက္ ..မနက္ဆိုနားအရမ္းျငီးတယ္ ..အေမက အ၇မ္းေျပာနိုင္တာပဲ...”

”ေဟ့ ..အငယ္နွစ္ေကာင္ေနာ္  ..မိဘကို မပစ္မွားရဘူး ..ေမေမကနင္တို ့ကိုခ်စ္လို ့ေျပာတာ
မခ်စ္ရင္ ဘယ္ေျပာမလဲ ...”

မျကီးျကားလွ်င္ မျကီးက ထိုသို ့အျမဲ ဆံုးမတတ္သည္ ။
ထိုကခါ က်ေတာ္တို ့ညီအစ္ကို နွစ္ေယာက္က သူ ့အား
ေမေမ့ ဘက္ေတာ္သားဟု မျကားတျကားျပန္ေျပာ ျပီး သူျပန္မေအာ္ထုတ္ခင္
က်ေတာ္တို ့ညီအစ္ကိုနွစ္ေယာက္လံုး အရင္လစ္ေျပးလာျက စျမဲ ။

*         *        *

တေန ့ေသာအခါ က်ေတာ္တို ့ညီအစ္ကိုနွစ္ေယာက္လံုး ေက်ာင္းကျပန္ေရာက္ခ်ိန္တြင္
အိမ္တြင္ဘယ္သူမွမရွိ ။ေဖေဖေရာ မျကီးေ၇ာ ...ေမေမေရာမရွိ ..။
အိမ္ေသာ ့ကို  ခါတိုင္းပန္းအိုးထဲ ထည့္ထားေလ့ရွိသည္ကို သိေသာေျကာင့္
က်ေတာ္တို ့ညိအစ္ကိုနွစ္ေယာက္မွာေသာ့ဖြင္ျပီး ေအးေအးလူလူပင္ အိမ္ထဲ၀င္ေနခဲ့ျကသည္ ။

ေမေမခ်က္ထားေသာညေနစာကို ထမင္းအိုး ဟင္းအိုးမ်ားလွန္ေလွာကာ
စားေသာက္ခဲ့ျကေလသည္။
တိုေန ့က ညေန၇နာရီေလာက္မွ အေဖျပန္ေရာက္လာသည္ ။
အေဖ့မ်က္နွာ သိပ္မေကာင္းလွ..။

”အေမ နဲ ့မျကီးေ၇ာအေဖ ...အတူသြားျကတာမဟုတ္ဘူးလား
 အေဖတစ္ေယာက္တည္းျပန္လာတာလားးအေမတို ့ျပန္မလာေသးဘူး ..
ေနာက္က်ေနျပီ...”
အစ္ကိုလတ္ကလွမ္းေမးသည္ ။
“သားတို ့ ..အေဖ့နားလာဦးကြာ ...”
က်ေတာ္ေရာ အစ္ကိုလတ္ပါ နားလည္ရခက္စြာ အေဖ့ ေျခရင္း၀င္ထိုင္မိျကသည္ ။
“ဘာျဖစ္လို ့လဲအေဖ...”

အေဖ့မ်က္နွာသိပ္မေကာင္း ေသာေျကာင့္  အဆင္မေျပမွူ တစ္ခုခု ျဖစ္ေနျပီလားဟု
က်ေတာ္ စိုးရိမ္သြားမိသည္ ။

အေဖကေလသံေအးေအးနွင့္သာ စေျပာပါသည္။
“ေန ့လည္က မင္းတို ့အေမ ေရခ်ဳိးခန္းမွာေခ်ာ္လဲလို ့ နံရံနဲ ့ေခါင္းနဲ ့ထိျပီး ေခါင္းကြဲသြားလို ့
ေဆးရုံတင္ထားရတယ္...”

”ဗ်ာ...”

“အခုအေမဘယ္လိုေနေသးလဲအေဖ...”

“အခုေတာ့ ျပန္သတိရလာျပီ ...ဒီည မင္းတို ့မျကီး ေဆးရုံမွာေစာင့္အိပ္မယ္..အဲဒါသားတို့
စိတ္မပူျကနဲ ့ ..လို ့မင္းတို ့အေမကမွာလိုက္တယ္ .....”

“အာ..အေဖကလဲ အေမတစ္ေယာက္လံုးခုလိုျဖစ္တာ ..စိတ္မပူလို ့ရမလား
တကယ္ဆို ေဆးရံုကိုက်ေတာ္တို ့ လိုက္သြားရမွာ...
အေမ့အေျခေနေရာ...ဘယ္လိုရွိလဲ အေဖ..”

“အခုေတာ့ေကာင္းလာျပီ ..ျဖစ္ျဖစ္ျခင္းတုန္းက သံုးနာရီေလာက္သတိလစ္သြားလို ့..
အေဖတို ့ေတာ္ေတာ္စိတ္ပူခဲ့ျကတယ္ ....မင္းအစ္မဆို တငိုငိုတရယ္ရယ္နဲ ့...
၆နာရီေလာက္က်မွ သတိျပန္ရလာတယ္ ..ဆ၇ာ၀န္က စိတ္ခ်ရေအာင္
ေစာင့္ျကည့္ဖို ့လိုေသးလို ့ ေဆးရုံ၃..၄ရက္ေလာက္ေတာ့ တက္ရမယ္ေျပာတယ္....“””

က်ေတာ့္ရင္ထဲ ေျပာင္းဆန္ေနပါသည္..ထိုေန ့က တညလံုးအိပ္မရ...
ေမေမတစ္ခုခု ျဖစ္သြားခဲ့ရင္........ဆိုေသာအေတြးက က်ေတာ့္ကို တညလံုး
အိပ္မရေအာင္ဖိစီးမွူေတြေပးေနသည္ ။ကိုလတ္လဲ ထိုသို ့ပင္ထင္ပါသည္ ။
ကိုလတ္ကုတင္မွ သက္ျပင္းခ်သံမ်ား အျကိမ္ျကိမ္ျကားေနရသည္ ။ သူလဲ အိပ္မေပ်ာ္ဘူးထင္ပါ့ ။
ေမေမ့ကို ဆံုးရွဴးံလိုက္ရလွ်င္ က်ေတာ္တို ့မိသားစု အတြက္ ဘယ္ေတာ့မွအစားျပန္မရနိုင္
ေတာ့ေသာ ဆံုးရွဴံးမွဴျကီးျဖစ္မွာပါ။က်ေတာ္တို ့အားလံုး ေမေမ့ကို ခြဲနိုင္မည္မထင္ပါ ။
ေမေမက သိပ္ခ်စ္စရာေကာင္းပါသည္ ။ ေန ့စဥ္မေမာပန္းနိုင္ေအာင္ မိသားစု ေ၀ယ်ာ၀စၥ
အိမ္မွူကိစၥမ်ား ..သားသမီးမ်ားအတြက္ ဘ၀ကိုျမဳပ္နွံထားရေသာ အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္
အျဖစ္ က်ေတာ္ျမင္တတ္လာသည္ ။ သူ ့တြင္ကိုယ္ပိုင္အခ်ိန္ဟုမရွိ ။အလွျပင္ခ်ိန္မရွိ ။
ေရွာ့ပင္းထြက္ခ်ိန္မရွိ ။ တစ္ေယာက္တည္းလြတ္လပ္စြာ သြားလာဖို ့အခ်ိန္မရွိ ။
တေန ့တေန ့  သားသမီးေတြ စားဖို ့ေသာက္ဖို ့ ခ်က္ရျပဳတ္ရ ..ေလွ်ာ္ရဖြတ္ရ...
အိမ္မွဴကိစၥလံုးပမ္းရ တာနဲ ့ ကိုယ္ပိုင္အခ်ိန္ေတာင္ အေတာ္ ရွားပါးေနတဲ့သူ ။
လူကိုယ္တိုင္ပင္ပမ္းတာအျပင္ သားသမီးေတြကို စိတ္ပူရတာနဲ ့စိတ္ပါပင္ပမ္းရတဲ့သူ ။
က်ေတာ္ေမေမ့အနားမွာေနျပီး ျပဳစုခ်င္မိသည္ ။နံနက္လင္းခါနီး ေတာ့ခါတိုင္းျကားေနျက
ေမေမ့အသံကိုျကားခ်င္မိသည္ ။

ကိုလတ္ကမ်က္နွာသစ္၇င္း စကားတစ္ခြန္းဆိုသည္ ။
ထိုစကားေျကာင့္ က်ေတာ့္ရင္ထဲ ေတာ္ေတာ္လွူပ္ခတ္သြားမိပါသည္ ။

“ေမေမမရွိေတာ့ ငါတို ့အိမ္ျကီးတိတ္ဆိတ္ေျခာက္ေသြ ့ေနတာပဲကြာ ..
ခါတိုင္းလို အေမ့အသံေလးျကားခ်င္လိုက္တာ ”....တဲ ့ ။

က်ေတာ္ ဘာမွျပန္မေျပာမိပါ ။

*            *            *

ဒုတိယေန ့

ေဆးရံုခုတင္ေပၚမွ ပတ္တီးအေဖြးသားနွင့္ က်ေတာတို ့ကို ျပံဳး၇ယ္ျပေနေသာ
ေမေမ့အျပံုးေျကာင့္ က်ေတာ္မ်က္ရည္၀ဲခဲ့မိပါသည္ ။
ကိုလတ္ကေတာ့ ေမေမ့ရင္ထဲေခါင္းတိုး၀င္ရင္း

“ေမေမရယ္ ...ေမေမမ်ားတစ္ခုခုျဖစ္သြားရင္ဆိုျပီး က်ေတာ္တို ့ စိတ္ပူလိုက္ရတာ ...”

ထိုအခါေမေမက ျပံဳး၇ယ္၇င္းစကားတစ္ခြန္းဆိုပါသည္။

“အမေလး ..သား၇ယ္... အေမ့သားသမီးေတြကို စိတ္မခ်ရမျခင္း
အေမ မေသနိုင္ေသးပါဘူး ”.....တဲ့...

ထိုစကားေျကာင့္ မျကီးေ၇ာ က်ေတာ္ေရာ ကိုလတ္ေ၇ာ .....
မ်က္ရည္၀ဲခဲ့ရပါသည္ ။


*        *             *

တတိယေန ့

ေမေမမရွိေသာအိမ္က တိတ္ဆိတ္ေျခာက္ကပ္စြာရိွေနပါသည္ ။
ခါတိုင္းလို  ေပ်ာ္စ၇ာမေကာင္းေတာ့ ။သားအဖေတြ ျဖစ္သလိုသာစားရေသာက္ရသည္ ။
ေမေမ ခ်က္ေသာ ဟင္းကိုမစားရေတာ့ ခံတြင္းပ်က္ခ်င္သလို ျဖစ္လာသည္ ။
အိမ္မွာလဲ မေလ်ာ္ရေသးတဲ့အ၀တ္ေတြ နွင့္ အိမ္ျကမ္းျပင္လဲဖုန္တက္ေနျပီ။
ေမေမေဆးရံုတက္ေနစဥ္ မျကီးလဲမအားေသာေျကာင့္ အိမ္မရွင္းနိုင္..ဟင္းမခ်က္နိုင္ ။
မျကီးခ်က္ေသာဟင္းမွာလဲ ေမ့ေမ့လက္ရာေလာက္ စားေကာင္းမည္မထင္ပါ ။
ခါတိုင္းလို ျကားေနျက ေမေမ့အသံကိုမျကားရတာေျကာင့္ မနက္ဆိုတခုခုလိုေနသလိုပင္ ။
ေက်ာင္းသြားခါနီး ေမေမ ျပင္ေပးေနက် မနက္စာလဲမျမင္ရေတာ့ စိတ္ထဲမွာပို ဟာလာသလိုပင္။ 
ဘာမွမစားခ်င္ေသာေျကာင့္ အိမ္ထဲတြင္ ဟိုဟိုဒီဒီ လမ္းသလားေနလိုက္သည္ ။
ကိုလတ္အခန္းထဲ၀င္ျကည့္ေတာ့ ကိုလတ္က ဂစ္တာအသံစမ္းေနသည္ ။
“ကိုလတ္...ဂစ္တာ တခ်က္ေလာက္ေပးစမ္းပါဗ်ာ ....”
ကိုလတ္က်ေတာ့ကို ဂစ္တာလွမ္းေပးေတာ့ ၇င္ထဲက သံစဥ္တစ္ခုကို က်ေတာ္
တီးခတ္မိသြားပါသည္

““မလြန္ဆန္နိုင္ သခါၤရ အေမ့ရဲ ့ဘ၀......
ဒီအခ်ိန္မွာဇရာေထာင္းခဲ့ျပီ အရြယ္အို ......
ဆံျဖဴျပီးသြားက်ဳိးလို ့ ပါးေရနာေရေတြတြန္ ့လိပ္ျပီ....


အေမ ဒီအရြယ္ထဲ အလွပ်က္ေနျပီလားး
ဒီအေတြးေတြေတြးမိေတာ့ေလ.....
မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ အိုးမဲေပေနတဲ့......
အေမ့အကဲေတြလွမ္းျကည့္ေနတံုး.........


ဆံပင္ေတြျဖဴသြားက်ဳိးပေစ
ပါးေရနာေရေတြတြန္ ့လိပ္ပါေစ..
အေမ့၇ုပ္ရည္အျမဲလွေနတယ္ ....


လူပံုအလယ္ အေမလွူပ္ရွားရုန္းခဲ့တယ္
ဒဏ္ေတြရဲ ့ဖိစီးခ်က္ေတြ
ပိန္လွီေန အေရတင္တဲ့ အရိုးရုပ္နဲ ့
အသံေတြတုန္ခါးလည္းကိုင္းခဲ့ျပီ....


အေမ ဒီအရြယ္ထဲ အလွပ်က္ေနျပီလားး
ဒီအေတြးေတြေတြးမိေတာ့ေလ.....
မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ အိုးမဲေပေနတဲ့......
အေမ့အကဲေတြလွမ္းျကည့္ေနတံုး.........


အေရတင္တဲ့အရိုးျဖစ္ပါေစ
အသံေတြတုန္ခါးကိုင္းပေစ
အေမ့၇ုပ္ရည္အျမဲလွေနတယ္ ....””“

 သီခ်င္းမျပီးဆံုးေသးမွီ ဂစ္တာကိုခ်ျပီးက်ေတာ္ ထြက္လာခဲ့မိသည္ ။

““အငယ္ေကာင္ ..ဘယ္သြားမလို ့လဲ...””

““ေဆးရံုသြားမလို ့အစ္ကို .....””“

က်ေတာ့ေနာက္ေက်ာ ကိုလွမ္းျကည့္၇င္း ကိုလတ္တခုခုေျပာခ်င္ေနမွာေသခ်ာပါသည္ ။
သို ့ေသာ္က်ေတာ္မေစာင့္နိုင္ေတာ့ ။ ေမေမေဆးရုံမွ မဆင္းမခ်င္း ေမေမ့အနား က်ေတာ္
ရွိေနဖို ့ ဆံုးျဖတ္လိုက္ မိပါသည္ ။
ေမေမ့ဆီသြားေနတဲ့ က်ေတာ့ေျခလွမ္းေတြက  အားအင္အျပည့္နဲ ့တက္ျကြလို ့......။


ခ်စ္ခင္ေလးစားစြာျဖင့္
ယြန္း

May 3, 2011

ဘေက်ာက္ေရ...

တေန ့က သူငယ္ခ်င္းဗညားက ဂ်ီေတာ့ကေန လွမ္းေျပာမွ ဘေက်ာက္သတင္း သိရတယ္ ။
ျကားျကားျခင္း က်မကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ မယံုနိုင္လို ့ သူအတည္ေပါက္နဲ ့ေနာက္ေနလားလို ့ေတာင္ ထင္မိပါေသးတယ္ ။ ေနာက္မွ ဘေလာ့ေတြကိုလိုက္ ဖတ္ျကည့္တဲ့အခါမွ ဘေက်ာက္ရဲ ့သတင္းက
အမွန္ပဲဆိုတာ သိလိုက္ရတယ္ ။ က်မေတာ္ေတာ္ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္သြားမိတယ္ ။
အစကဘေက်ာက္အေျခအေန တိုးတက္လာလို ့ က်န္းမာစြာနဲ ့ပဲလို ့ ထင္ထားမိတာ ။
အခုလို ရုတ္တရက္ ဒီလိုသတင္းျကားသိလိုက္ရေတာ့ ဘာေျပာရမွန္းမသိေအာင္ကို ျဖစ္ရပါတယ္။
စိတ္ထဲ မယံုနိုင္ေလာက္ေအာင္ပဲ ...နွေျမာတသစြာ စိတ္မေကာင္းျခင္း ၀မ္းနည္းျခင္းတို ့ျဖစ္ရပါသည္ ။


ဘေက်ာက္ေရ...
ဘေက်ာက္ ေကာင္းရာ သုဂတိလားပါေစ ....
ဘေက်ာက္လို စိတ္ရင္းေကာင္းတဲ့ သူတစ္ေယာက္ဟာ ေကာင္းရာဘံုဘ၀မွာ
ေအးခ်မ္းေနလိမ့္မယ္လို ့ ယံုျကည္ပါတယ္ ..


ယြန္း

Apr 13, 2011

ရွိရွိသမွ်

ပိုင္ဆိုင္သမွ် ဆရာမဂ်ဴးရဲ ့ စာအုပ္ေတြ

Mar 29, 2011

ျကံဳရဆံုရ ပရေလာက

ယြန္းတို ့ခုနွစ္တန္း ေလာက္တုန္းကေပါ့။
ယြန္းရ ဲ ့ေမေမက ဆိုဖာထိုငိခံုေတြ လုပ္တဲ့လုပ္ငန္းလုပ္ပါတယ္ ။
အဲဒိတုန္းက ေမေမက အလုပ္ရဳံနဲ ့အိမ္ တြဲထားခ်င္တာနဲ ့ အိမ္ျကီးျကီးတစ္လံုးကို
လိုက္ရွာ၀ယ္ခဲ့တယ္ ။ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ေျမာက္ဒဂံု ပင္လံုလမ္းမျကီးေပၚက အိမ္ျကီးတစ္လံုးကို
ေစ်းေပါေပါနဲ ့ရလာခဲ့တယ္ ။အိမ္ရဲ ့အေနအထားက လမ္းမတန္းလဲျဖစ္တယ္ ..
က်ယ္လဲက်ယ္တယ္ဆိုေတာ့ ..အလုပ္ရဳံလုပ္ဖို ့အသင့္ေတာ္ဆံုးပဲဆိုျပီး  ေမေမက
အဲဒိအိမ္ကိုပဲ ေရြးခ်ယ္ ၀ယ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

အိမ္ျကီးရ ့ဲအေနအထားက ေအာက္ထပ္မွာ ေဟာခန္းတစ္ခန္း ၊ အိပ္ခန္းတစ္ခန္း ၊
ထမင္းစားခန္း ၊ မီးဖိုေဆာင္နဲ ့ ေရခ်ဳိးခန္း အိမ္သာ တစ္ခုရွိပါတယ္။
ထမင္းစားခန္းမွာ အေပၚထပ္ ကို တက္တဲ့ က်ြန္းေလွကားျကီးရွိပါတယ္ ။
ေလွကားကတက္တက္ျခင္း ေဟာခန္းတစ္ခန္း ၊အိပ္ခန္းနွစ္ခန္း ၊
ရုံးခန္း တစ္ခန္းနဲ ့ေရခ်ုိးခန္း နဲ ့အိမ္သာတို ့ရွိတယ္။ ဒီေလာက္က်ယ္၀န္းတဲ့
အိမ္ကို ေစ်းသက္သာစြာနဲ ့ရခဲ့တဲ့အတြက္ မိသားစုေတြအားလံုး ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ခဲ့ျကတယ္ ။
အဲဒိတုန္းက အဲဒိအိမ္ျကီးအေျကာင္းကို မသိတာလည္းပါတာေပါ့ ။ ဒီလိုနဲ့ အဲဒိအိမ္ကို ေျပာင္းျပီးေနာက္ပိုင္းမွာ ေျခာက္လွန္ ့မူေတြ တျဖည္းျဖည္း ေတြ ့ျကံုလာခဲ့ရတယ္ ။

အိမ္မွာက အလုပ္သမား( ၇ )ေယာက္ေနတယ္ ။ ၅ေယာက္က ေယာက်ာ္းေလး။
တစ္ေယာက္က ဆိုဖာလယ္သာေတြခ်ဳပ္တဲ့ စက္ခ်ဳပ္သမား အစ္မတစ္ေယာက္နဲ ့
အစ္မအရြယ္ အိမ္ေဖာ္မေလးတစ္ေယာက္ ။အလုပ္သမား၆ေယာက္အျပင္
အိမ္မွာအဘိုးရယ္ ၊ ေမေမရယ္ ၊ ယြန္းရယ္ ၊ အစ္ကို၀မ္းကြဲတစ္ေယာက္ ၊
ဦးေလးတစ္ေယာက္ အေဒၚတစ္ေယာက္ နဲ့ သူ ့ကေလး၂ေယာက္ ..အားလံုးေပါင္း
အိမ္သား ၈ေယာက္ေလာက္ရွိေသးတယ္ ။ ဒါေတာင္မွတခါတေလ အစ္မ၀မ္းကြဲ
၊အေဒၚ၀မ္းကြဲေတြ လာေနျကလာအိပ္ျကနဲ ့ တရံုးရုံးေနျကတဲ့ မိသားစုမွာေတာင္ တစ္ေယာက္တမ်ဳိးမရုိးရေအာင္  ထိုပရေလာကသားက ေျခာက္လွန္ ့ျပပါတယ္ ။
 ဒါေပမဲ့ ထူးဆန္းတာက အိမ္ကလူေတြ ဘယ္ေလာက္ေျခာက္ခံရပါေစ ယြန္းရယ္
၊ ၀မ္းကြဲေမာင္ေလးနဲ ့ ညီမေလးက ဘယ္ေတာ့မွ အေျခာက္မခံခဲ့ရသလို
ေျကာက္တဲ့စိတ္လဲ မခံစားခဲ့ရဘူး ။
 (အဲဒိတုန္းက ကေလးေတြျဖစ္ေနလို ့ သနားျပီး မေျခာက္တာလ ဲျဖစ္မွာေပါ့ )

ယြန္းတို ့အိမ္မွာ မူရင္းပါတဲ့ ထမင္းစားခန္းကို အလုပ္ခန္းလုပ္လိုက္ျပီး
မီးဖိုေဆာင္မွာ ထမင္းစားပြဲထားေတာ့ အလုပ္သမားတစ္ေယာက္ကို ေလွကားက
ဆင္းတဲ့ေန၇ာမွာ ခုတင္နဲ့ အိပ္ရာလုပ္ေပးထားတယ္ ။တစ္ေန ့ေတာ့
ထိုအလုပ္သမားက အေမ့ကိုလာေျပာတယ္ ။အေပၚထပ္ကေနျပီး
အျဖဴေရာင္ရွည္ေမ်ာေမ်ာအရိပ္ ျကီးတစ္ခု ေလွကားက ဆင္းဆင္းလာျပီး
သူ ့ခုတင္ကိုပတ္ကာ ေနာက္ေဖးမီးဖိုေဆာင္ ဘက္ကို၀င္၀င္ သြားတတ္တယ္တဲ့ ။
အဲလိုေျပာလာေတာ့ ယြန္းေမေမက ရယ္တယ္။
"စန္းေအာင္ေရ ..နင္ငါ့ကို လာေနာက္မေနနဲ့ .." လို ့ျပန္ေျပာျပီ း ထိုကိစၥကို
အမွူမဲ့ အမွတ္မဲ့သာ ထားလိုက္တေတာ့တယ္ ။ .ယြန္းေမေမက မိန္းမျဖစ္ေပမဲ့
သိပ္မေျကာက္တတ္ဘူး ။ အဲလိုေျပာတဲ့ ညကစျပီးညဘက္ တေရးနိုးရင္
စက္ခန္းထဲ၀င္ျပီး စက္ခ်ဳပ္တယ္ ။တအိမ္သားလံုး အိပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ သူမအိပ္ပဲ
သရဲေစာင့္ဖမ္းတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ သူနဲ ့လဲ တခါမွမျကံုဘူး ။ေနာက္တစ္ခါျကံုတာက
ယြန္းအစ္ကို၀မ္းကြဲ ေပါ့ ။သူက ညဘက္ ဗိုက္ဆာလာလို ့ ေအာက္ထပ္ဆင္း ..ျပီး
မီးဖိုေဆာင္မွာ ထမင္းထစားတယ္ ။ အေပၚျပန္တက္ဖို ့လုပ္ေတာ့ အေပၚထပ္
ေလွကားကေန အရိပ္ျဖဴျကီးတစ္ခု ဆင္းလာျပီး သူ ့ေဘးကေနျဖတ္ျပီး
မီးဖိုေဆာင္ထဲကို ၀င္သြားတယ္တဲ့ ။အရပ္က ေတာ္ေတာ္ရွည္တယ္ ။ ၆ေပခြဲရွိတဲ့
တံခါးေပါက္ထက္ေတာင္ ေခါင္းတစ္လံုးပိုေသးတယ္တဲ့ .။ သူလဲ ေျကာက္ေျကာက္နဲ ့
အေပၚထပ္ေျပးတက္ျပီးေစာင္ကိုေခါင္းျမီးျခံဳ ျပီး အိပ္လိုက္ေတာ့တယ္ ။
(ေတာ္ေတာ္ အားကိုးရတာေနာ္ ) အဲဒိ အေျကာင္းကို ျပန္ေျပာျပေတာ့
ေမေမက ""ေအးေလ..သရဲလဲ ဗိုက္ဆာလို ့ အစာထရွာတာေနမွာေပါ့တဲ ့""  :)  :D

ေနာက္တစ္ျကိမ္ျကံုရတာေတာ့ ယြန္းတို ့အိမ္မွာ စက္ခ်ဳပ္တဲ့အလုပ္သမား မ၀င္းမာတဲ့ ။
ယြန္းရဲ ့ အခန္းက အိမ္အေနာက္ဖက္ က်တယ္  ။ အခန္းကေတာ္ေတာ္
က်ယ္တဲ့အတြက္  ယြန္းတစ္ေယာက္တည္း မေနရဲလို ့ မိန္းကေလးျခင္းအေဖၚ
ရေအာင္ဆိုျပီး မ၀င္းမာကိုေခၚအိပ္ပါတယ္ ။ယြန္းရဲ ့ နွစ္ေယာက္အိပ္ခုတင္နဲ ့ ..
မ၀င္းမာရဲ ့ တစ္ေယာက္အိပ္ခုတင္အေသးေလးကို ဆက္လိုက္တယ္ ။
ျခင္ေထာင္ကေတာ့ တစ္ေယာက္တစ္လံုးစီေထာင္ျပီး အိပ္ျကတာေပါ့ ။
ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ သူကေျကာက္လို ့ဆိုျပီး  ယြန္းအခန္းနဲ့ မ်က္နွာျခင္းဆိုင္
ေရခ်ိဳိးခန္း မီးကို ဖြင့္ျပီးအိပ္ပါတယ္ ။ေရခ်ဳိးခန္းမီးရဲ ့ အလင္းေ၇ာင္ေျကာင့္
့္ ယြန္းရဲ ့အခန္းမွာ အလင္းေရာင ္အနည္းငယ္ လာဟပ္ေနျပီး တစ္ေယာက္နဲ့
တစ္ေယာက္ေတာ့ ျမင္ေနရတာေပါ့ ။ ဒီလိုနဲ့  ည၁နာရီ ေလာက္လဲက်ေ၇ာ
မ၀င္းမာတစ္ေယာက္ ပါးစပ္က ဘုရားစာေတြ တတြတ္တြတ္ ရြတ္ျပီး ယြန္း
့ျခင္ေထာင္ထဲကို ခပ္သုတ္သုတ္ ၀င္လာတယ္ ။ ဘာျဖစ္တာလဲ ေမးေတာ့
မနက္က်မ ွေျပာျပမယ္ ..အိပ္ေတာ့ ..ဆိုလို ့ယြန္းလဲ ခပ္ေျကာင္ေျကာင္နဲ ့
၀င္အိပ္လိုက္ရတယ္ ။ဘာမွန္းေတာ့ မသိလိုက္ပါဘူး ။မနက္က်မွ သူေျပာတာက
အိမ္သာထဲကေန အရိပ္ျဖဴျကီးတစ္ခု ထြက္လာျပီး အခန္းထဲကို ၀င္လာတယ္တဲ့။
ယြန္းျခင္ေထာင္ေဘးကျဖတ္ သူ ့ျခင္ေထာင္ေဘး ေ၇ာက္ေတာ့ ထိုအရိပ္ျကီးက
ေပ်ာက္သြားသတဲ့ ။သူေျပာတာျကားမွ ပိုေျကာက္လာျပီး နွစ္ေယာက္ေပါင္းျပီး
ျခင္ေထာင္တစ္လံုးထဲ အိပ္ျကဖို ့တိုင္ပင္လိုက္ျကတယ္ ။ ညဘက ္ညဘက္ဆို
နွစ္ေယာက္သား ဘုရားရွိခိုး ၊ ဘုရားစာေတြ ရြတ္လိုက္ရတာ အေမာပါပဲ။

ေနာက္တခါ ျကံုရတာကေတာ့ ယြန္းနဲ ့ေမေမနဲ ့ အေပၚထပ္မွာ ဆိုဖာလယ္သာေတြ
ျဖတ္ေနျကတဲ့ အခ်ိန္မွာပါ ။က်န္တဲ့သူေတြကေတာ့ အေပၚထပ္မွာပဲ
ရုပ္ရွင ္ျကည့္ေနျကတ ဲ့အခ်ိ္န္ ညေနေစာင္း  ေလာက္မွာပါ ။ေမေမနဲ ့ယြန္းနဲ့ အဲဒိ
က်ြန္းေလွကားျကီး အနီးမွာ လယ္သာလိပ္ေတြကို ျဖန့္ျပီး ညွပ္ေနတုန္း ေလွကားဆီမွ
အေပၚထပ္ကို တက္လာတဲ့ ေျခသံ တျဖတ္ျဖတ္ကို ျကားလိုက္ရပါတယ္ ။
နွစ္ေယာက္လံုး စိတ္ထဲမွာေတာ ့အလုပ္သမား တစ္ေယာက္ေယာက္ ရုပ္ရွင္ျကည့္ဖို ့
အေပၚတက္လာတယ္ပဲ ထင္လိုက္ျကတယ္  ။ေျခသံက ေလွကား၇င္းေ၇ာက္ေတာ့
ေပ်ာက္သြားျပီး ဘယ္သူမွ အေပၚကို တက္မလာပါဘူး ။အေမက
ယြန္းကို တခ်က္လွမ္းျကည့္လိုက္ျပီး  သူ ့အလုပ္သမားေတြကို လွမ္းေခၚျကည့္တယ္ ။
"စန္းေအာင္ေရ ...""
"ခင္ဗ်ာ ..ဘာခိုင္းမလို ့လဲအစ္မ ..""
""ဘာမွမခိုင္းဘူး ..ေအာက္ထပ္မွာ ဘယ္သူရွိေသးလဲ ...""
""ဘယ္သူမွ မရွိဘူးအစ္မ ..က်ေတာ္တို ့အကုန္လံုး ဒီမွာ ရုပ္၇ွင္ျကည့္ေနျကတယ္ ။""
""ေအး ေအး ျပီးေ၇ာ.. ျခံတခါး ပိတ္ထားလားလို ့ေမးမလို ့ ....""
'"ပိတ္ထားတယ္အစ္မ ..""
''ေအး...ေအးးး ျပီးေ၇ာ...""
အေမက သူ ့အလုပ္သူဆက္လုပ္ေနေတာ့တယ္ ။ ဘာမွလဲျဖစ္ပံုမရဘူး ။
ခပ္ေအးေအးပါပဲ ။ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ဒိထက္ပိုဆိုးဆိုးလာေတာ့တယ္ ။
အိမ္ထဲမွာ ဘယ္ကမွန္းမသိတဲ့ ေျမြေတြထြက္လာတယ္ ။ ညဆို ဟိုအခန္းကလိုလို
ဒီအခန္းကလိုလို တခါးရိုက္သံေတြ ျကားလာရတယ္ ။
လိုက္ရွာရင္ ဘယ္ကမွန္းမသိဘူး ။ သူခိုးလိုလို ဘာလိုလို အရိပ္ေတြ ျခံထဲမွာ
ေျပးသြားတာေတြ ့လို ့ အလုပ္သမားေတြ၀ိုင္းလိုက္ျကေတာ့ မ်က္စိေရွ့တင္
ေပ်ာက္သြားတယ္ ။ျကာေတာ့ ေမေမက သည္းမခံနိုင္ေတာ့ပဲ ဘုန္းျကီးပင့္
့္ ျပီးပရိတ္ရြတ္ ၊ အလွူလုပ္ျပီး အမွ်ေ၀တယ္။အဲဒိအခ်ိန္ျကမွ တရားခံကေပၚလာေတာ့တယ္ ။

က်ြန္းေလွကားေအာက္က မဲတူးေနတဲ့ အင္းျပားတစ္ခုထြက္လာတာကို ေတြ ့ရတယ္ ။
ဆရာေတာ္က အဲဒိအင္းေတြကို ဖ်က္စီးပစ္လိုက္ျပီး
အိမ္ပတ္လည္ကို ပရိတ္ရည္နဲ့ ျဖန္း ဘာညာလုပ္လိုက္ျပီး ေနာက္ပိုင္းမွ
အဲဒါေတြ အကုန္ ေပ်ာက္သြားေတာ့တယ္ ။  လူျကီးေတြေျပာသံျကားတာေတာ့
စီးပြားျပိဳင္ဘက္ တိုက္ခိုက္တယ္ဆိုလား ဘာလား ။ ယြန္းတို ့ကေတာ့ အဲဒိတုန္းက
ကေလးဆိုေတာ့ ဘာမွန္းမသိပါဘူး ။ ခုခ်ိန္ျပန္ေတြးျကည့္မွ စိတ္ထဲဟိုလိုလို ဒီလိုလို၇ယ္ ..။ ဒီအျဖစ္ေလးကေတာ့ ယြန္းတို ့ငယ္စဥ္က ျကံုခဲ့ဘူးတာေလးပါ ။
စာမေရးတာျကာလို ့ ျပန္ေ၇းဖို ့အားယူေနပါတယ္ ။ဘေလာ့ေလးကို မစြန္ ့ခြာနိုင္လို ့
ပို ့စ္အသစ္ေလး တစ္ပုဒ္တင္ရင္းနဲ ့ မဆံုတာျကာျပီျဖစ္တဲ့  သူငယ္ခ်င္းေတြေ၇ာ
စာဖတ္သူေတြေရာစိတ္ခ်မ္းသာျခင္းနဲ ့ ျပည့္စံုနိုင္ျကပါေစလို ့ ဆုေတာင္းပါတယ္ ။


ခ်စ္ခင္ေလးစားစြာျဖင့္
ယြန္း

Feb 22, 2011

ယြန္း နွင့္ DEPRESSION

စာမေရးတာ၁လေက်ာ္သြားလို ့ တခ်ဳိ ့ေသာ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းမ်ားက ေမ့ရင္လဲေမ့ေနမွာပါ ။
ဒါေပမဲ့ အခုမွ ပို ့စ္အသစ္တင္လို ့ စိတ္ကူးေပါက္ျပီး ထေရးတယ္ေတာ့ မထင္ျကေလနွင့္ ။
အျမဲတမ္း တက္ျကြေနတတ္ေသာက်မ ဂ်ီေတာ့မွာလဲ ျငိမ္ခ်က္သားေကာင္းေနလို ့ ေမးတဲ့သူငယ္ခ်င္း
ေတြကလည္းေမးကုန္ျကျပီ ။ တခ်ဳိ ့ကလဲ က်န္းမာေရးမေကာင္းဘူးျကားျပီး မက္ေဆ့ခ်္ေတြထားျပီး
က်မရဲ ့ က်န္းမာေရးအတြက္ ဆုေတာင္းေပးျကပါတယ္ ။တခ်ဳိ ့ကလဲ ဘေလာ့ေပၚမွာ ကြန္မန္ ့ေနရာမွာ
က်န္းမာေရးဂရုစိုက္ဖို ့  သတိတရနဲ ့ က်မအတြက္ စိတ္ပူျပီးလာေရးေပးသြား
တဲ့ အစ္မေတ၊ြ ေမာင္ေတြကို  က်မစိတ္ထဲက ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္ ။ က်မကိုအဲလို စိတ္ထဲမွာ
သတိတရရွိျပီး အျမဲေမးတတ္တဲ့ မဒါတို ့ ၊ သူငယ္ခ်င္းျမတ္မြန္တို ့ ၊ဗညားတို ့ကို လဲေက်းဇူးပါပဲ ။

Jan 14, 2011

ဘယ္အခ်ိန္လဲ ..ဘယ္ေတာ့လဲ

သူ ့စိတ္တို ့အင္မတန္ ပင္ပမ္း ႏြမ္းနယ္ေနသလို ခံစားေနရ၏ ။
ကားေမာင္းလို ့ပင္မရနိုင္ေလာက္ေအာင္သူေရွာ့ခ္ျဖစ္သြားခဲ့၏ ။
အျမဲတမ္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္ ေသာသူ ့လို လူမ်ဳိးတစ္ေယာက္
ဒီလို ျဖစ္သြားေအာင္ ဘာအေျကာင္းအရာကမ်ား  နက္နက္ရွဴိင္းရွဳိင္း
ခံစားသြားရေစသလဲဆိုတာ  ...အာရုံထဲတြင္ျပန္ေတြးေလ ရုပ္ရွင္ျပကြက္တစ္ခုလို
ျပန္ျမင္ေယာင္လာေလ ..တသက္လံုး ဘယ္ပံုဘယ္နည္းနွင့္မွ်ေဖ်ာက္ဖ်က္လို ့
ရနိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ေတာ့ေခ် ..။ 

Jan 6, 2011

ကရင္ႏွစ္သစ္ကူး 2011

ႏွစ္စဥ္က်င္းပေနျကျဖစ္တဲ့ ကရင္ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ကို ဇန္န၀ါရီလ ၁ရက္ေန ့က
နယူးေယာက္ျပည္နယ္ Buffalo ျမိဳ ့တြင္က်င္းပခဲ့ပါတယ္ ။
ရာသီဥတုက  ေအးခဲေနတဲ့ျကားက ေတြ ့သမွ် အမ်ဳိးသားအမ်ဳိးသမီးတို ့ဟာ
ကရင္တိုင္းရင္းသား၀တ္စံုနဲ ့ ကိုယ္စီလွပေနျကတာကိုေတြ ့ခဲ့ရပါတယ္ ။
There was an error in this gadget

About me

Blogger templates