May 27, 2009

ရွဳိက္သံ




ဟိုးးးပင္လယ္က
လိွူင္းေတြျမင္ရင္
ငါ....
နင့္ကိုလြမ္းတယ္....

ရွင္သန္ေနရင္းနဲ ့
င့ါအခ်စ္....
ေပ်ာက္ဆံုးေနဆဲပဲ.....
ဒါ.....ဘ၀တဲ့လားးးးေလ....
ငါတို ့ေတြ..
ခက္ခဲစြာေ၀းေနျကတာ...

ကမ္းေနတဲ့လက္..
ျပံဳးေေနတဲ့နုတ္ခမ္း
တိမ္တစလို
လြင့္လြင့္သြားတာ
နီးမလိုလိုနဲ ့
ဟိုးးးးးးးအေ၀းဆီ......
အရိပ္လိုလို...
အိမ္မက္လိုလို...
ေပ်ာက္ကြယ္ေပါင္းလဲမ်ားခဲ့ျပီ...

တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့..ညမွာ
ျကယ္မရွိတဲ့ေကာင္းကင္လို
အထီးက်န္ရင္း.....
ေငးေမာရင္း.....
ငါ..
လြမ္း....တယ္.....

အေ၀းဆံုးက
အနီးဆံုးလူသားနွစ္ေယာက္
ေမ်ွာ္လင့္ရင္း....
ရင္ေမာရင္း.....
ငါ....
့ျပန္ဆံုခ်င္တယ္.....
မေ၀းေတာ့တဲ့
အနာဂတ္...တစ္...ခု....မွာ......

4 comments:

ျမဴး said...

ေ၀ါင္းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး
ယြန္းေရးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး
ကဗ်ာေလးၾကိဳက္တယ္သိလား???

အိမ္ said...

ၿပန္လည္ ဆုံဆည္း ၾကပါေစဗ်ာ။ မဆုံဆည္းေတာ့လဲ စိပ္ပုတီနဲ႔ ရိပ္ၾကီးသာ ခုိလုိက္ေတာ့ဗ်.. ဟီး.. စတာပါဗ်ာ..။
ကဗ်ာေလး ဖတ္ရူခံစားသြားပါတယ္။

အိမ္ said...

ကဗ်ာေလးကုိ ခ့စားဖတ္ရူသြားပါတယ္။

ယြန္း said...

ဟြန္းးးးးးးရိပ္ျကီးခိုခ်င္ပါဘူးးးးးးးးးးးအင္တာနက္မွမရွိတာ

There was an error in this gadget

About me

Blogger templates